deer

Lèmbörgsj

Oetspraok

• IPA: /ˈdeːʁ/ (Ètsbergsj)
• IPA: /ˈdeːr/ (Ètsbergsj)

Aafkóms

• E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es dehr.

koodsbuging
aevetalig	mieëvórm	alhedvórm
deer /ˈdeːʁ/	deerder /ˈdeːʁðɐ(r)/	deers /ˈdeːʁs/
	gans

Bievogelik naomswaordj

deer

1. (Hoeaglèmbörgsj) Wo me väöl waerj aan verbindj.

Buging

• Dit oetwaasj kèntj 'n buging die óp 'n anger ziej steit; es se-n 'm wils zeen, kóns se-n 'm hie beraoje.

Euverzèttinger

    1. Wo me väöl waerj aan verbindj.

Ingelsj: dear (en)

Nieëderlandjsj: dierbaar (nl)

Oetspraok

• IPA: /ˈðeːʁ/ (Ètsbergsj)
• IPA: /ˈðeːr/ (Ètsbergsj)

Aafkóms

• E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es dhehr.

Miensjelik veurnaomswaordj

deer

1. (Hoeaglèmbörgsj) (ruugspraok) Die (mieëvaadj).

   Deer höb gezag det ich 't neet wös!

Oetspraok

• IPA: /ˈdeːʁ/ (Ètsbergsj)
• IPA: /ˈdeːr/ (Ètsbergsj)

Aafkóms

• E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es Dehr.

Zèlfstenjig naomswaordj

deer ó

1. (Hoeaglèmbörgsj) Mid zèntuug oedgerös mieëvroeamig laeving die zien innerzjie verkrieg oet anger deerlik ódder plantjelik laevinger.
2. (Hoeaglèmbörgsj) E zeen det laef.
3. (Hoeaglèmbörgsj) Hoesdeer.
4. (Hoeaglèmbörgsj) Emes daen me leef, wie in deerke.

Buging

(Hoeaglèmbörgsj)	inkelvaadj				mieëvaadj
	gans	avig	klènder	splintjer	gans	avig	klènder	splintjer
èègenersval	deer	teer	deerke	teerke	deer	teer	deerkes	teerkes
èègedómsval	deers	teers	deerkes	teerkes	deer	teer	deerkes	teerkes
richtingsval	deres	teres	dereske	tereske	derese	terese	dereskes	tereskes
rèèksval	dere	tere	deerke	teerke	deer	teer	deerkes	teerkes
veurwèrpsval	deer	teer	deerke	teerke	deer	teer	deerkes	teerkes
achterval
oetroopsval
middelsval

Zèlfhed

• [1] bieës.