eil

eil: e versjiensel bie branje.

Lèmbörgsj

Oetspraok

• IPA: /ˈɛ^ɪl/ (Ètsbergsj)

Aafkóms

• E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es Eildh.

Zèlfstenjig naomswaordj

eil ó

1. (Hoeaglèmbörgsj) E verleechtendj versjiensel det óntsteit wen get verbrandj.

Buging

(Hoeaglèmbörgsj)	inkelvaadj				mieëvaadj
	gans	avig	klènder	splintjer	gans	avig	klènder	splintjer
èègenersval	eil	-	eilke	-	eilder	-	eilkes	-
èègedómsval	eils	-	eilkes	-	eilder	-	eilkes	-
richtingsval	eildes	-	eildeske	-	eildese	-	eildeskes	-
rèèksval	eilde	-	eilke	-	eilder	-	eilkes	-
veurwèrpsval	eil	-	eilke	-	eilder	-	eilkes	-
achterval		-		-		-		-
oetroopsval		-		-		-		-
middelsval		-		-		-		-

Zèlfhed

• [1] eild, vuur.