Naar inhoud springen

èrfstèlling

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

èrfstèlling v /è̞r̥fsté̞lɪŋ/

  1. 'n besjikking in e testament worin vasgelag is waem d'n aangewezen èrfgenaam is
Aafbraeking
  • èrf-stèl-ling
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif èrfstèlling èrfstèllingeèrfstèllingen
IPA /è̞r̥fsté̞lɪŋ/ /è̞r̥fsté̞lɪŋe//è̞r̥fsté̞lɪŋen/
dim. sjrif èrfstèllingskeèrfstèllingsken èrfstèllingskes
IPA /è̞r̥fsté̞lɪ̽ŋ̊skʲe//è̞r̥fsté̞lɪ̽ŋ̊skʲen/ /è̞r̥fsté̞lɪ̽ŋ̊skʲes//è̞r̥fsté̞lɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke

[bewirk]