Naar inhoud springen

ómstreje

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

ómstreje /ʊ́m̥'str̥ɪ́je ~ ʊ́m̥'str̥é:je/

  1. mit hieël sterk, en döks taengeneuvergestèldje, meiningen euver e zeker óngerwerp
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief ómstri-jje.

Aafbraeking
  • óm-stre-je
Variaasje
Aafleijinge

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif ómstreje
ómstrejene
ómstrejen
ómstrejenen
ómstreje ómstrejen ómstreje ómstrejen ómstreje ómstrejen ómstreje ómstrejen ómstreje ómstrejen
IPA /ʊ́m̥'str̥ɪ́je/
/ʊ́m̥'str̥ɪ́je̽ne/
/ʊ́m̥'str̥ɪ́jen/
/ʊ́m̥'str̥ɪ́je̽ne/
/ʊ́m̥'str̥ɪ́je/ /ʊ́m̥'str̥ɪ́jen/ /ʊ́m̥'str̥ɪ́je/ /ʊ́m̥'str̥ɪ́jen/ /ʊ́m̥'str̥ɪ́je/ /ʊ́m̥'str̥ɪ́jen/ /ʊ́m̥'str̥ɪ́je/ /ʊ́m̥'str̥ɪ́jen/ /ʊ́m̥'str̥ɪ́je/ /ʊ́m̥'str̥ɪ́jen/
partitief sjrif
IPA
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) ómstrejes (toe) (wie) ómstrejentj (geer)
IPA /wì: ʊ́m̥'str̥ɪ́jes tú:/ /wì: ʊ́m̥'str̥ɪ́jeɲ̊c ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif
IPA

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk

Biewaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

ómstreje /ʊ́m̥'str̥ɪ́je ~ ʊ́m̥'str̥é:je/

  1. (neet-lemma) op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • óm-stre-je