Naar inhoud springen

ómtoesbaar

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

ómtoesbaar /ʊ́m̥tú:zbà:r/

  1. mitte eigesjap det me get kan vervange mit get anges
Aafbraeking
  • óm-toes-baar
Aafleijinge
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif ómtoesbare ómtoesbaren ómtoesbaar ómtoesbaar ómtoesbaar ómtoesbaar ómtoesbaart
IPA /ʊ́m̥tú:zbà:rə/ /ʊ́m̥tú:zbà:rən/ /ʊ́m̥tú:zbà:r/ /ʊ́m̥tú:zbà:r/ /ʊ́m̥tú:zbà:r/ /ʊ́m̥tú:zbà:r/ /ʊ́m̥tú:zbà:r̥t//ʊ́m̥tú:zbà:rd/
kómparatief sjrif ómtoesbaardere ómtoesbaarderen ómtoesbaarder ómtoesbaarder ómtoesbaarder ómtoesbaarder ómtoesbaardert
IPA /ʊ́m̥tú:zbà:rdərə/ /ʊ́m̥tú:zbà:rdərən/ /ʊ́m̥tú:zbà:rdər/ /ʊ́m̥tú:zbà:rdər/ /ʊ́m̥tú:zbà:rdər/ /ʊ́m̥tú:zbà:rdər/ /ʊ́m̥tú:zbà:rdər̥t/ /ʊ́m̥tú:zbà:rdərd/
superlatief sjrif ómtoesbaarste ómtoesbaarsten ómtoesbaarste ómtoesbaarste ómtoesbaarste ómtoesbaarste ómtoesbaarste
IPA /ʊ́m̥tú:zbà:r̥stə/ /ʊ́m̥tú:zbà:r̥stən/ /ʊ́m̥tú:zbà:r̥stə/ /ʊ́m̥tú:zbà:r̥stə/ /ʊ́m̥tú:zbà:r̥stə/ /ʊ́m̥tú:zbà:r̥stə/ /ʊ́m̥tú:zbà:r̥stə/
partitief sjrif ómtoesbaars
IPA /ʊ́m̥tú:zbà:r̥s/ /ʊ́m̥tú:zbà:rz/
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) ómtoesbaars (toe) (wie) ómtoesbaartj (geer)
IPA /wì: ʊ́m̥tú:zbà:r̥s tú:/ /wì: ʊ́m̥tú:zbà:r̥c ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif (wie) ómtoesbaarders (toe) (wie) ómtoesbaardertj (geer)
IPA /wì: ʊ́m̥tú:zbà:rdər̥s tú:/ /wì: ʊ́m̥tú:zbà:rdər̥c ʝ̊é:r/

In anger spraoke

[bewirk]

Biewaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

ómtoesbaar /ʊ́m̥tú:zbà:r/

  1. (neet-lemma) op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • óm-toes-baar

Verbuging

[bewirk]
adverbiaal
radikaal liaison
positief sjrif ómtoesbaar
IPA /ʊ́m̥tú:zbà:r/
kómparatief sjrif ómtoesbaarder
IPA /ʊ́m̥tú:zbà:rdər/
superlatief sjrif ómtoesbaarste
IPA /ʊ́m̥tú:zbà:r̥stə/