ómzitsel

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

ómzitsel ó /ʊ́mzɪtsel/

1. (lètterlik) get det óm get anges haer gezatj wuuert
2. (spraoklieër) 'n kómbinaasje van twieë meis ónverbuugbaar wäörd die d'n aard van e verbandj tösse versjeie zatsdeil aanguuef, wobie eint es e veurzitsel veur 't (bieveugelik of zelfstenjig) naamwaord of veurnaamwaord gezatj wuuert en eint es 'n achterzitsel d'rachter

   E veurbeeldj van 'n ómzitsel is "óm 't hoes haer".

Aafbraeking

• óm-zit-sel

Verwantje wäörd

• achterzitsel, veurzitsel
• ómveugsel

Samestèlling

• ómzitte + -sel

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	ómzitsel		ómzitsele	ómzitselen
	IPA	/ʊ́mzɪtsel/		/ʊ́mzɪtse̽le/	/ʊ́mzɪtse̽len/
dim.	sjrif	ómzitselke	ómzitselken	ómzitselkes
	IPA	/ʊ́mzɪtse̽l̥kʲe/	/ʊ́mzɪtse̽l̥kʲen/	/ʊ́mzɪtse̽l̥kʲes/	/ʊ́mzɪtse̽l̥kʲez/
dat.	sjrif	ómzitsel		ómzitsele	ómzitselen
	IPA	/ʊ́mzɪtsel/		/ʊ́mzɪtse̽le/	/ʊ́mzɪtse̽len/

In anger spraoke

[2]

• Ingels: circumposition
• Nederlandjs: omzetsel ó