Naar inhoud springen

óntbinje

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

óntbinje /ʊ́nd'bɪ́ɲe/

  1. (euvergenkelik) 'n verein of 'n organizaasje aafsjaffe
  2. (ergatief) oetereinvallen in 'n oplossing door in 'n vlujstóf gelag gewore te zeen
  3. (euvergenkelik) daoveur zeen det get oetereinvèltj in 'n oplossing door 't in 'n vlujstóf te ligke
  4. (óneuvergenkelik) (reflexief) oetsjeie van 'n verein of 'n organizaasje
  5. (euvergenkelik) get det gebónjen is oetereinhaole, 't verbandj van get aafhaole
  6. (ergatief) rotten en oetereinvalle van 'n organisme det gestórven is
Aafbraeking
  • ónt-binj-e
Aafleijinge
Samestèlling

Verveuging

[bewirk]
ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif óntbinj óntbinjs
óntbindjs
óntbindj óntbinje óntbinjen óntbindj óntbinje óntbinjen óntbinjendj
IPA /ʊ́nd'bɪ̀ɲ/ /ʊ́nd'bɪ̀ɲ̊(c)s/ /ʊ́nd'bɪ̀ɲ(ɟ)z/ /ʊ́nd'bɪ̀ɲɟ/ /ʊ́nd'bɪ́ɲe/ /ʊ́nd'bɪ́ɲen/ /ʊ́nd'bɪ̀ɲɟ/ /ʊ́nd'bɪ́ɲe/ /ʊ́nd'bɪ́ɲen/ /ʊ́nd'bɪ́ɲeɲɟ/
vergangen tied sjrif óntbónj
óntbandj
óntbónjs
óntbandjs
óntbónj
óntbandj
óntbónje óntbónjen óntbónj óntbónje óntbónjen óntbónje óntbónjen
IPA /ʊ́nd'bʊ̀ɲ/
/ʊ́nd'báɲɟ/
/ʊ́nd'bʊ̀ɲ̊s/
/ʊ́nd'báɲ̊ɟ̊s/
/ʊ́nd'bʊ̀ɲz/
/ʊ́nd'báɲɟz/
/ʊ́nd'bʊ̀ɲ/
/ʊ́nd'báɲɟ/
/ʊ́nd'bʊ́ɲə/ /ʊ́nd'bʊ́ɲən/ /ʊ́nd'bʊ̀ɲ/ /ʊ́nd'bʊ́ɲə/ /ʊ́nd'bʊ́ɲən/ /ʊ́nd'bʊ́ɲə/ /ʊ́nd'bʊ́ɲən/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif óntbónj óntbónjs óntbónj óntbónje óntbónjen óntbónj óntbónje óntbónjen óntbónje óntbónjen
IPA /ʊ́nd'bʊ̀ɲ/ /ʊ́nd'bʊ̀ɲ̊s/ /ʊ́nd'bʊ̀ɲz/ /ʊ́nd'bʊ̀ɲ/ /ʊ́nd'bʊ́ɲə/ /ʊ́nd'bʊ́ɲən/ /ʊ́nd'bʊ̀ɲ/ /ʊ́nd'bʊ́ɲə/ /ʊ́nd'bʊ́ɲən/ /ʊ́nd'bʊ́ɲə/ /ʊ́nd'bʊ́ɲən/
gebi-jjendje wies sjrif óntbinj! óntbinje-v'r óntbindj!
IPA /ʊ́nd'bɪ̀ɲ/ /ʊ́nd'bɪ́ɲever/ /ʊ́nd'bɪ̀ɲɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif óntbinje óntbinjen óntbinj ó óntbinje óntbinjen óntbinjentaere óntbinjentaeren óntbinje óntbinjen
IPA /ʊ́nd'bɪ́ɲe/ /ʊ́nd'bɪ́ɲen/ /ʊ́nd'bɪ̀ɲ/ /ʊ́nd'bɪ́ɲe/ /ʊ́nd'bɪ́ɲen/ /ʊ́nd'bɪ́ɲen̥'tɛ̀:re/ /ʊ́nd'bɪ́ɲen̥'tɛ̀:ren/ /ʊ́nd'bɪ́ɲe/ /ʊ́nd'bɪ́ɲen/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk

[5]

[6]

bewirk

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

óntbinje ó /ʊ́nd'bɪ́ɲe/

  1. (gerundium) gerundium II van óntbinje
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • ónt-binj-e

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif óntbinjeóntbinjen
IPA /ʊ́nd'bɪ́ɲe//ʊ́nd'bɪ́ɲen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif óntbinjeóntbinjen
IPA /ʊ́nd'bɪ́ɲe//ʊ́nd'bɪ́ɲen/

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

óntbinje /ʊ́nd'bɪ́ɲe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van óntbinje
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van óntbinje
  3. (neet-lemma) participium van óntbinje
Aafbraeking
  • ónt-binj-e