Naar inhoud springen

óntbinjing

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

óntbinjing v /ʊ́nd'bɪ́ɲɪŋ/

  1. de hanjeling van 't óntbinje van get of d'n toestandj worin get óntbónje wuuert
  2. de aafsjaffing van 'n verein of 'n organizaasje
  3. 't biologisch percès wobie organisch matterjaal vervèltj toet kómpos
  4. 't sjemisch percès wobie get oetereinvèltj in 'n oplossing wen 't in 'n vlujstóf kump
Aafbraeking
  • ónt-binj-ing
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif óntbinjing óntbinjingeóntbinjingen
IPA /ʊ́nd'bɪ́ɲɪŋ/ /ʊ́nd'bɪ́ɲɪŋe//ʊ́nd'bɪ́ɲɪŋen/
dim. sjrif óntbinjingskeóntbinjingsken óntbinjingskes
IPA /ʊ́nd'bɪ́ɲɪ̽ŋ̊skʲe//ʊ́nd'bɪ́ɲɪ̽ŋ̊skʲen/ /ʊ́nd'bɪ́ɲɪ̽ŋ̊skʲes//ʊ́nd'bɪ́ɲɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke

[bewirk]

[2]

bewirk

[3]

bewirk