Naar inhoud springen

óntveurder

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

óntveurder m (Nederlands: ontvoerder, kidnapper)

Verbuging

óntveurders, óntveurderke


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

óntveurder m /ʊ́n̥t'v̥ø̀:rdər/

  1. emes dae emes anges taenge dem ziene wil mitnump nao 'n anger plaats
Aafbraeking
  • ónt-veur-der
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif óntveurder óntveurders
IPA /ʊ́n̥t'v̥ø̀:rdər/ /ʊ́n̥t'v̥ø̀:rdər̥s//ʊ́n̥t'v̥ø̀:rdərz/
dim. sjrif óntveurderkeóntveurderken óntveurderkes
IPA /ʊ́n̥t'v̥ø̀:rdə̽r̥kə//ʊ́n̥t'v̥ø̀:rdə̽r̥kən/ /ʊ́n̥t'v̥ø̀:rdə̽r̥kəs//ʊ́n̥t'v̥ø̀:rdə̽r̥kəz/
dat. sjrif óntveurder óntveurders
IPA /ʊ́n̥t'v̥ø̀:rdər/ /ʊ́n̥t'v̥ø̀:rdər̥s//ʊ́n̥t'v̥ø̀:rdərz/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk