Naar inhoud springen

ónwillig

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Bieveuglik naamwaord

[bewirk]

ónwillig (Nederlands: onwillig)

Verbuging

ónwillige m/v/p, ónwilliger, ónwilligste


Mofers

[bewirk]

Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

ónwillig /ʊ́nwɪ́lɪç/

  1. neet willendj mit te wirke
Aafbraeking
  • ón-wil-lig
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif ónwillige ónwilligen ónwillige ónwillig ónwillige ónwillig ónwillig
IPA /ʊ́nwɪ́lɪʝe/ /ʊ́nwɪ́lɪʝen/ /ʊ́nwɪ́lɪʝe/ /ʊ́nwɪ́lɪç//ʊ́nwɪ́lɪʝ/ /ʊ́nwɪ́lɪʝe/ /ʊ́nwɪ́lɪç//ʊ́nwɪ́lɪʝ/ /ʊ́nwɪ́lɪç//ʊ́nwɪ́lɪʝ/
kómparatief sjrif ónwilligere ónwilligeren ónwilliger ónwilliger ónwilliger ónwilliger ónwilligert
IPA /ʊ́nwɪ́lɪʝərə/ /ʊ́nwɪ́lɪʝərən/ /ʊ́nwɪ́lɪʝər/ /ʊ́nwɪ́lɪʝər/ /ʊ́nwɪ́lɪʝər/ /ʊ́nwɪ́lɪʝər/ /ʊ́nwɪ́lɪʝər̥t/ /ʊ́nwɪ́lɪʝərd/
superlatief sjrif ónwilligste ónwilligsten ónwilligste ónwilligste ónwilligste ónwilligste ónwilligste
IPA /ʊ́nwɪ́lɪçste/ /ʊ́nwɪ́lɪçsten/ /ʊ́nwɪ́lɪçste/ /ʊ́nwɪ́lɪçste/ /ʊ́nwɪ́lɪçste/ /ʊ́nwɪ́lɪçste/ /ʊ́nwɪ́lɪçste/
partitief sjrif ónwilligs
IPA /ʊ́nwɪ́lɪçs/ /ʊ́nwɪ́lɪʝz/
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) ónwilligs (toe) (wie) ónwillig (geer)
IPA /wì: ʊ́nwɪ́lɪçs tú:/ /wì: ʊ́nwɪ́lɪç ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif (wie) ónwilligers (toe) (wie) ónwilligertj (geer)
IPA /wì: ʊ́nwɪ́lɪʝər̥s tú:/ /wì: ʊ́nwɪ́lɪʝər̥c ʝ̊é:r/
Raod

De kómparatief enne superlatief kómme min veur.

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk

Biewaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

ónwillig /ʊ́nwɪ́lɪç/

  1. (neet-lemma) op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • ón-wil-lig

Verbuging

[bewirk]
adverbiaal
radikaal liaison
positief sjrif ónwillig
IPA /ʊ́nwɪ́lɪç//ʊ́nwɪ́lɪʝ/
kómparatief sjrif ónwilliger
IPA /ʊ́nwɪ́lɪʝər/
superlatief sjrif ónwilligste
IPA /ʊ́nwɪ́lɪçste/