Naar inhoud springen

óssetóng

Van Wiktionary

'n óssetóng [3]

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

óssetóng v /ʊsətʊ̀ŋ/

  1. de tóng van 'nen ós
  2. (aeteswaar) e gerech gemaak van 'n [1]
  3. (plantje) Anchusa officinalis: 'n raar plantj mit blaw toet paarse blome
Aafbraeking
  • ós-se-tóng
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif óssetóng óssetóngeóssetóngen
IPA /ʊsətʊ̀ŋ/ /ʊsətʊ́ŋə//ʊsətʊ́ŋən/
dim. sjrif óssetungskeóssetungsken óssetungskes
IPA /ʊsətø̀ŋ̊skə//ʊsətø̀ŋ̊skən/ /ʊsətø̀ŋ̊skəs//ʊsətø̀ŋ̊skəz/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk