Naar inhoud springen

Kölle

Van Wiktionary
Zuuch ouch: kölle.

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Eigenaam

[bewirk]

Kölle ó (Nederlands: Keulen)


Mofers

[bewirk]
Kölle

Eigenaam

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

Kölle ó /kœ́lə/

  1. (plaatsnaam) 'n aaj stad op 't Pruses
Raod

Wie alle eigename sjrieve v'r "Kölle" mit 'n houflètter. Dao zeen nag anger beteikenisse; dees kan me vinjen ónger "kölle" mit klein lètter.

Aafbraeking
  • Köl-le
Net get anges gesjreve
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Köllen en Aoke zeen neet op einen daag geboe(w)dj: 'n Ómvangriek werk kan me neet in eine gank aafmake.
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 200.

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif KölleKöllen
IPA /kœ́lə//kœ́lən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif KölleKöllen
IPA /kœ́lə//kœ́lən/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk