aafaafdake

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aafaafdake /á:vá:vdá:kə/ (liaison: aafaafdaken)

  1. (defektief) (euvergenkelik) vaerdig kómme mit 't aafsjurme van get door 'n aafdaak d'reuver te zitte
Raod

d'n Infinitief is noeatj gezag gewore; allein d'n ieëste persoean inkelvaad is 't wirkwaord ins gebroek.

Aafbraeking
  • aaf-aaf-da-ke
Samestèlling
Zagswies
  • Ich aafdaak det tras nag waal aaf; es ich meh get te zoepe krieg.