Naar inhoud springen

aafbraeking

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

aafbraeking v /á:vbrɛ́:kʲɪŋ/

  1. de hanjeling van 't aafbraeke
  2. (spraoklieër) de aafspraoke mit betrèkking toet 't krek neerzitte van streepkes tösse de lèttergrepe van e waord
Aafbraeking
  • aaf-brae-king
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aafbraeking aafbraekinge aafbraekingen
IPA /á:vbrɛ́:kʲɪŋ/ /á:vbrɛ́:kʲɪŋe/ /á:vbrɛ́:kʲɪŋen/
dim. sjrif aafbraekingske aafbraekingsken aafbraekingskes
IPA /á:vbrɛ́:kʲɪ̽ŋ̊skʲe/ /á:vbrɛ́:kʲɪ̽ŋ̊skʲen/ /á:vbrɛ́:kʲɪ̽ŋ̊skʲes/ /á:vbrɛ́:kʲɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

[2]