Naar inhoud springen

aafbringe

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

aafbringe (Nederlands: afbrengen)

Verveuging

brink aaf, brach aaf, aafgebrach


Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich bring emes get aaf mer ich bring emes get aaf det ich emes get aafbring ich höb emes get aafgebrach
IPA /ɪʝ brɪ̀ŋ é:mes çæd 'á:v/ /mær‿ɪ̽ʝ brɪ̀ŋ é:mes çæd 'á:v/ /dæd‿ɪ̽ʝ é:mes çæd á:vbrɪ̀ŋ/ /ɪç‿œ̽b é:mes çæd á:fɣ̊əbrax/

aafbringe /á:vbrɪ́ŋe/

  1. (euvergenkelik) emes 'n gedachte oete kop laote zitte
Aafbraeking
  • aaf-bring-e
Samestèlling
Zagswies
  • emes van 't glouf aafbringe: emes doorein make, emes dore wor bringe
  • örges 't laevendj van aafbringe: get euverlaeve

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aafbring aafbrings aafbringk aafbringe aafbringen aafbringk aafbringe aafbringen aafbringendj
IPA /á:vbrɪ̀ŋ/ /á:vbrɪ̀ŋ̊s/ /á:vbrɪ̀ŋz/ /á:vbrɪ̀ŋ̊kʲ/ /á:vbrɪ̀ŋgʲ/ /á:vbrɪ́ŋe/ /á:vbrɪ́ŋen/ /á:vbrɪ̀ŋ̊kʲ/ /á:vbrɪ̀ŋgʲ/ /á:vbrɪ́ŋe/ /á:vbrɪ́ŋen/ /á:vbrɪ́ŋeɲɟ/
vergangen tied sjrif aafbrach aafbrachs aafbrach aafbrachte aafbrachten aafbrach aafbrachte aafbrachten aafgebrach
IPA /á:vbrax/ /á:vbraɣ/ /á:vbraxs/ /á:vbraɣz/ /á:vbrax/ /á:vbraɣ/ /á:vbraxtə/ /á:vbraxtən/ /á:vbrax/ /á:vbraɣ/ /á:vbraxtə/ /á:vbraxtən/ /á:fɣ̊əbrax/ /á:fɣ̊əbraɣ/
gebi-jjendje wies sjrif bring aaf! bringe-v'r aaf bringtj aaf!
IPA /brɪ̀ŋ á:f/ /brɪ̀ŋ á:v/ /brɪ́ŋever á:f/ /brɪ́ŋever á:v/ /brɪ̀ŋɟ á:f/ /brɪ̀ŋɟ á:v/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aafbringe aafbringen aafgebring ó aafbringe aafbringen aafbringentaere aafbringentaeren aafgebringe aafgebringen
IPA /á:vbrɪ́ŋe/ /á:vbrɪ́ŋen/ /á:fɣ̊əbrɪ̀ŋ/ /á:vbrɪ́ŋe/ /á:vbrɪ́ŋen/ /á:vbrɪ́ŋen̥'tɛ̀:re/ /á:vbrɪ́ŋen̥'tɛ̀:ren/ /á:fɣ̊əbrɪ́ŋe/ /á:fɣ̊əbrɪ́ŋen/

In anger spraoke[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aafbringe ó /á:vbrɪ́ŋe/

  1. (gerundium) gerundium II van aafbringe
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • aaf-bring-e

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aafbringe aafbringen
IPA /á:vbrɪ́ŋe/ /á:vbrɪ́ŋen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aafbringe aafbringen
IPA /á:vbrɪ́ŋe/ /á:vbrɪ́ŋen/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aafbringe /á:vbrɪ́ŋe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aafbringe (in naevezats)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aafbringe (in naevezats)
Aafbraeking
  • aaf-bring-e
Variaasje


Kirchröadsj[bewirk]

Wirkwoad[bewirk]

Oesspjroach[bewirk]

  • IPA: /ˈaːf.bʁɪ.ŋə/

Lemma[bewirk]

aafbringe

  1. (transitief) iemes sjtoppe losse mit wat deë dènkt.
  2. (transitief) ing Prestatsie lievere.
Zagswies
  • deë bringt inne van d'r Jeloof aaf. iemes jek maache
Samestèlling
Net jet angesj jesjrieve

Infléktie[bewirk]

iech doe heë/zie/'t vier uur zie deilwoad
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
präsens bring aaf brings aaf bringt aaf bringe aaf bringen aaf bringt aaf bringe aaf bringen aaf aafbringend
aafbringens
präteritum I
präteritum II braat aaf braats aaf braat aaf brate aaf braten aaf braat aaf brate aaf braten aaf aafjebraad
aafbraad
kónjunktief breët aaf breëts aaf breët aaf breëte aaf breëten aaf breët aaf breëte aaf breëten aaf
imperatief bring aaf bringe-v'r aaf bringt aaf
substantiveroeng infinitief jeróndief I jeróndief II supien partitsiep
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
aafbringe aafbringen aafjebring aafbringe aafbringen aafbringentäre aafbringentären aafjebringe aafjebringen

Zelfsjtendieg naamwoad[bewirk]

Oesspjroach[bewirk]

  • IPA: /ˈaːf.bʁɪ.ŋə/

Lemma[bewirk]

aafbringe ó

  1. (jeróndief) jeróndief II va aafbringe.

Infléktie[bewirk]

stam inkelvaad stam mieëvaad diminutief inkelvaad diminutief mieëvaad
nominatief aafbringe
genitief aafbringes
locatief aafbringes
datief aafbringe
accusatief aafbringe