aandrieve

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich drief get aan mer ich drief get aan det ich get aandrief ich höb get aangedreve
IPA /ɪʝ drí:f çæd 'á:n/ /mær‿ɪ̽ʝ drí:f çæd 'á:n/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd á:ndrí:f/ /ɪç‿œ̽b ʝæd á:nɣədré:ve/

aandrieve /á:ndrí:ve/

  1. (euvergenkelik) daoveur zorge det get blief bewaege, in wirking stèllen en haje van ('n óngerdeil van) 'n apperaat
  2. (óneuvergenkelik) drievendj korterbie kómme
    Det water inne baek kump aangedrieve vanoet Postert.
Aafbraeking
  • aan-drie-ve
Aafleijinge
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif aandrief aandriefs aandrief aandrieve aandrieven aandrief aandrieve aandrieven aandrievendj
IPA /á:ndrí:f/ /á:ndrí:v/ /á:ndrifs/ /á:ndrivz/ /á:ndrif/ /á:ndriv/ /á:ndrí:ve/ /á:ndrí:ven/ /á:ndrif/ /á:ndriv/ /á:ndrí:ve/ /á:ndrí:ven/ /á:ndrí:veɲɟ/
vergangen tied sjrif aandreef
aandreif
aandreefs
aandreifs
aandreef
aandreif
aandreve aandreven aandreef aandreve aandreven aangedreve aangedreven
IPA /á:ndré:f/
/á:ndrɛ́i̯f/
/á:ndré:v/
/á:ndrɛ́i̯v/
/á:ndré:fs/
/á:ndrɛ́i̯fs/
/á:ndré:vz/
/á:ndrɛ́i̯vz/
/á:ndré:f/
/á:ndrɛ́i̯f/
/á:ndré:v/
/á:ndrɛ́i̯v/
/á:ndré:ve/ /á:ndré:ven/ /á:ndré:f/ /á:ndré:v/ /á:ndré:ve/ /á:ndré:ven/ /á:nɣədré:ve/ /á:nɣədré:ven/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif aandreef aandreefs aandreef aandreve aandreven aandreef aandreve aandreven aangedreve aangedreven
IPA /á:ndré:f/ /á:ndré:v/ /á:ndré:fs/ /á:ndré:vz/ /á:ndré:f/ /á:ndré:v/ /á:ndré:ve/ /á:ndré:ven/ /á:ndré:f/ /á:ndré:v/ /á:ndré:ve/ /á:ndré:ven/ /á:nɣədré:ve/ /á:nɣədré:ven/
gebi-jjendje wies sjrif drief aan! drieve-v'r aan drieftj aan!
drief aan!
IPA /drí:v / /drí:v á:n/ /drí:vever / /drí:vever á:n/ /drí:vɟ /
/drí:v /
/drí:vɟ á:n/
/drí:v á:n/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif aandrieve aandrieven aangedriefs ó aandrieve aandrieven aandrieventaere aandrieventaeren aangedrieve aangedrieven
IPA /á:ndrí:ve/ /á:ndrí:ven/ /á:nɣədrì:fs/ /á:nɣədrì:vz/ /á:ndrí:ve/ /á:ndrí:ven/ /á:ndrí:ven̥'tɛ̀:re/ /á:ndrí:ven̥'tɛ̀:ren/ /á:nɣədrí:ve/ /á:nɣədrí:ven/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

aandrieve ó /á:ndrí:ve/

  1. (gerundium) gerundium II van aandrieve
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • aan-drie-ve

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif aandrieve aandrieven
IPA /á:ndrí:ve/ /á:ndrí:ven/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif aandrieve aandrieven
IPA /á:ndrí:ve/ /á:ndrí:ven/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

aandrieve /á:ndrí:ve/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aandrieve
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aandrieve
Aafbraeking
  • aan-drie-ve