Naar inhoud springen

bergkitting

Van Wiktionary

'n bergkitting

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

bergkitting v /bǽr̥çkʲɪtɪŋ/

  1. (topografie) e lankgerèk gehieël van berg
Aafbraeking
  • berg-kit-ting
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif bergkitting bergkittingebergkittingen
IPA /bǽr̥çkʲɪtɪŋ/ /bǽr̥çkʲɪtɪŋe//bǽr̥çkʲɪtɪŋen/
dim. sjrif bergkittingskebergkittingsken bergkittingskes
IPA /bǽr̥çkʲɪtɪ̽ŋ̊skʲe//bǽr̥çkʲɪtɪ̽ŋ̊skʲen/ /bǽr̥çkʲɪtɪ̽ŋ̊skʲes//bǽr̥çkʲɪtɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke

[bewirk]