Naar inhoud springen

beugeltandjheilkónde

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

beugeltandjheilkónde v /bǿ:ɣəl̥táɲ̊ɟ̊ɛ́i̯l̥kʊ́ndə/

  1. 't deilvak vanne tandjheilkónde det zich besjeftig mit 't rechzitte van tenj die 'ne sjeive standj höbbe (wie mit beugele)
Aafbraeking
  • beu-gel-tandj-heil-kón-de
Variaasje
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif beugeltandjheilkónde
IPA /bǿ:ɣəl̥táɲ̊ɟ̊ɛ́i̯l̥kʊ́ndə/
dim. sjrif
IPA

In anger spraoke

[bewirk]