biel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
biel: e-n hakwèrktuug.

Lèmbörgsj

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es Bihl.

Zèlfstenjig naomswaordj

biel m

  1. (Hoeaglèmbörgsj) E-n hakwèrktuug mit 'ner smaler snieëd èn 'nem lankem stele det veural veur g'm kappe ven böjm gebroek wuuerdj.

Buging


(Hoeaglèmbörgsj)
inkelvaadj mieëvaadj
gans avig klènder splintjer gans avig klènder splintjer
èègenersval biel piel bielke pielke bieler pieler bielkes pielkes
èègedómsval biels piels bielkes pielkes bieler pieler bielkes pielkes
richtingsval bieles pieles bieleske pieleske bielese pielese bieleskes pieleskes
rèèksval biele piele bielke pielke bieler pieler bielkes pielkes
veurwèrpsval biel piel bielke pielke bieler pieler bielkes pielkes
achterval
oetroopsval
middelsval

Euverzèttinger