biel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

e biel

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

biel ó /bí:l/

  1. (gesjieër) e gereidsjap veur mit te hakke, mit e smaal blaad en 'ne lange steel, veural gebroek bie 't ómhouwe van buim en klènder make van stökker hout
Raod

'n "aaks" is meis get zwaorder es e "biel".

Aafbraeking
  • biel
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Gae mich hout, 'nen hamer en e biel, en ich houw dich ómme maeter 'ne nuje stiel.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif biel bielder
IPA /bí:l/ /bí:lder/
dim. sjrif bielke bielken bielkes
IPA /bí:l̥kʲe/ /bí:l̥kʲen/ /bí:l̥kʲes/ /bí:l̥kʲez/
dat. sjrif biel bielder
IPA /bí:l/ /bí:lder/

In anger spraoke[bewirk]