biezats

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

biezats m /bí:zats/

1. (spraoklieër) 'n óngergesjik zatsdeil det op zichzelf neet grammatikaal krek is en ummer samegeit mit 'nen houfzats

Aafbraeking

• bie-zats

Synoniem

• naevezats

Verwantje wäörd

• houfzats, kónjunktief

Samestèlling

• bie + zats

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	biezats		biezatse	biezatsen
	IPA	/bí:zats/	/bí:zads/	/bí:zatsə/	/bí:zatsən/
dim.	sjrif	biezetske	biezetsken	biezetskes
	IPA	/bí:zætskʲe/	/bí:zætskʲen/	/bí:zætskʲes/	/bí:zætskʲez/
dat.	sjrif	biezats		biezatse	biezatsen
	IPA	/bí:zats/	/bí:zads/	/bí:zatsə/	/bí:zatsən/

In anger spraoke

• Ingels: subordinate clause, dependent clause
• Nederlandjs: bijzin g
• Pruus: Nebensatz m
• Zweeds: bisats g

Wirkwaord

Neet-lemma

biezats /bí:zats/ [ponere]

1. (neet-lemma) inkelveljigen twieëdje-persoeansvorm (doe) inne vergangen tied van biezitte (in naevezats)

Aafbraeking

• bie-zats

Variaasje

• (in houfzats) zats bie