binoom

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

binoom ó /bí'nò:m/

1. (raekene) 'n raekenkundige oetdrökking die besteit oet twieë inkel terme, gesjèdj mit e plus- of e minteiken, wie a + b of a - b.

Aafbraeking

• bi-noom

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	binoom		binome	binomen
	IPA	/bí'nò:m/		/bí'nó:mə/	/bí'nó:mən/
dim.	sjrif	bineumke	bineumken	bineumkes
	IPA	/bí'nø̀:m̥kə/	/bí'nø̀:m̥kən/	/bí'nø̀:m̥kəs/	/bí'nø̀:m̥kəz/
dat.	sjrif	binoom		binome	binomen
	IPA	/bí'nò:m/		/bí'nó:mə/	/bí'nó:mən/

In anger spraoke

• Ingels: binomial
• Nederlandjs: binomium ó, tweeterm g
• Zweeds: binom^(sv:) ó