blokhut

'n blokhut in aanboew

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

blokhut v /blɒkøt/

1. (boewkónde) 'n hut die opgeboewdj is oet boumstem

Aafbraeking

• blok-hut

Samestèlling

• blok + hut

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	blokhut		blokhutte	blokhutten
	IPA	/blɒkøt/	/blɒkød/	/blɒkøtə/	/blɒkøtən/
dim.	sjrif	blokhutje	blokhutjen	blokhutjes
	IPA	/blɒkøcə/	/blɒkøcən/	/blɒkøcəs/	/blɒkøcəz/

In anger spraoke

• Frans: cabane v
• Ingels: log cabin
• Nederlandjs: blokhut g
• Pruus: Blockhütte v
• Zweeds: timmerstuga g