brandjsblósser

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
brandjsblósser: e perraod óm vure tö douve.
DEZEN INGANK WEURT NOG BEOERDEILD
Op dit blaad sjteit teks in 't Hoeaglèmbörgsj, 'ne kónsmaesige taalnorm wo v'r 't gebroek van aafraoje. De gemeinsjap geit dees ingeng de kómmenden tied herzeen of wusje.

Lèmbörgsj

Oetspraok

  • IPA: /ˈbrɑɲ(ɟ)zblosɐ(r)/ (Ètsbergsj)

Aafkóms

Zèlfstenjig naomswaordj

brandjsblósser m

  1. (Hoeaglèmbörgsj) E sjielinderig perraod óm g'm vure eins kleins brandjs tö douven.
    Rasj, haol de brandjsblósser! De keuke steid ebrandj!
  2. (Hoeaglèmbörgsj) (ruugspraok) 'ne Miensj dès brandjwaers.

Buging


(Hoeaglèmbörgsj)
inkelvaadj mieëvaadj
gans avig klènder splintjer gans avig klènder splintjer
èègenersval brandjsblósser - brandjsblösserke - brandjsblösser - brandjsblösserkes -
èègedómsval brandjsblóssers - brandjsblösserkes - brandjsblösser - brandjsblösserkes -
richtingsval brandjsblósseres - brandjsblóssereske - brandjsblósserese - brandjsblóssereskes -
rèèksval brandjsblóssere - brandjsblösserke - brandjsblösser - brandjsblösserkes -
veurwèrpsval brandjsblósser - brandjsblösserke - brandjsblösser - brandjsblösserkes -
achterval
oetroopsval
middelsval