Naar inhoud springen

bruj

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

bruj m /brǿi̯/

  1. d'n toestandj det get heit wuuert door gaezing
  2. de hanjeling van 't brujje van eier
Aafbraeking
  • bruj
Variaasje
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif bruj
IPA /brǿi̯/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif bruj
IPA /brǿi̯/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

brujje /brø̀i̯/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van brujje
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van brujje
Aafbraeking
  • bruj