deen

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

deen m /dè:n/

  1. (neet-standerd) óngebroekelike vorm van ↑daen
Raod

Deze vorm huuert m'n in 't Mofers ummer mieë, meh kump van oearsprónk neet veur in dit dialek. 't Gebroek daovan wuuert neet zozieër aafgeraoje, meh doren oearsprunkelike vorm te broeke kaltj me waal stielvoller Mofers.

Lèt op! Bakkes sjrief vouksname mit 'n houflètter.

Aafbraeking
  • deen
Net get anges gesjreve

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif deen dene denen
IPA /dè:n/ /dé:ne/ /dé:nen/
dim. sjrif deenke deenken deenkes
IPA /dè:n̥kʲe/ /dè:n̥kʲen/ /dè:n̥kʲes/ /dè:n̥kʲez/
dat. sjrif deen dene denen
IPA /dè:n/ /dé:ne/ /dé:nen/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

deen /dè:n/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van dene
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van dene
Aafbraeking
  • deen