diðja

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Internasjonalspellingslèmbörgsj

Oetspraok

  • IPA: /ˈdìˑjə/

Wèrkwaordj

diðja

  1. Dieje.

Voging

Voging ven g'm wèrkwaorje diðja
noetied dentied aanvogendje noetied aanvogendjen dentied
ich diðj,
diðje
ich deðj ich diðje,
diðjer
ich deðje,
deðjer
du didds du deðjs du diðje,
diðjer
du deðje,
deðjer
diðð,
dið,
didd
deðj diðje,
diðjer
deðje,
deðjer
ver diðje,
diðjen
ver deðje,
deðjen
ver diðje,
diðjen
ver deðje,
deðjen
ger dið ger deð ger diðje,
diðjen
ger deðje,
deðjen
si diðje,
diðjen,
diðjenð
si deðje,
deðjen,
deðjenð
si diðje,
diðjen
si deðje,
deðjen
denaaftied bijjingswies deilwäörj
ich deiðj,
deiðji
ver deiðju,
deiðjun
iv. diðj! nd. diðjanð,
diðjenð
du deids ger deið,
dêiðð
tv. dið!
diðð!
dd. gedeðje,
gideiðji
deiðj,
deiðji
si deiðju,
deiðjunð
mv. dið! zj. diðjantära,
diðjentäre
lv. diððsa ov. dêiðja öv. dið! vw. diðja,
diðje

Achterhed