dief

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nieëderlandjsj

Zèlfstenjig naomswaordj

dief m

  1. Deef.

Buging

(ABN) inkelvaadj mieëvaadj
èègenersval (gans): dief dieven
èègenersval (klènder): diefje diefjes
w.n.b. g'm broeke edv. èn rkv. zuuch óntlègking