eint

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Houftèlwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ein /ɛ́i̯n̥t/ > /ɛ̀i̯n̥t/

  1. (sterk-verajerd) óngebroekelike vorm van ↑ein
Raod

Deze vorm huuert me op 't Mofers praktisch nimmieë, meh kump van oearsprónk waal veur in det dialek. Ouchal kump 't van oearsprónk veur in Mofert, allewiel veultj 't neet aan es Mofers, mer es boetedörps. 't Gebroek daovan wuuert aafgeraoje veur 't feit det 't verwarrendj kan zeen veure luuj.

Vreuger waas deze vorm de predikatieve vorm van "ein" en verwees t'r ummer nao 'n ónziejig waord. Hiemit sloot 't aan oppe bieveugelike naamwäörd en bezittelike veurnaamwäörd die ouch op -t aafsloten in dees vel:

  • Det glaas is 't mient.
  • Det hoes is gaelt.
  • Welch vaat is van uch? Det laeg of det volt?
  • Jao, zoea geit det. Döks is det 't eint of 't angert.
  • Welk beeldje mót ich aafpakke? Det eint wootj g'r uch ummer bie baedj?

Allewiel zeen dees vörm, mit oetzunjering van 't ieëste veurbeeld, raar geworen ónger invlood van 't Nederlandjs, det dees neet óngersteuntj.

Zagswies
  • 't ein(t) en 't anger(t)

Verbuging[bewirk]

mannelik vrouwelik ónziejig predikatief
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
houftèlwaord sjrif eine einen ein ei ein ein
eint
IPA /ɛ́i̯ne/ /ɛ́i̯nen/ /ɛ̀i̯n/ /ɛ́i̯/ /ɛ́i̯n/ /ɛ́i̯n/
/ɛ́i̯n̥t/ /ɛ́i̯nd/
rangtèlwaord sjrif ieëste ieësten ieëste ieëste ieës
IPA /ìæ̯̈ste/ /ìæ̯̈sten/ /ìæ̯̈ste/ /ìæ̯̈ste/ /ìæ̯̈s/ /ìæ̯̈z/
kieërtèlwaord sjrif inkele inkelen inkel inkel inkel
inkelt
IPA /ɪ́ŋ̊kʲe̽le/ /ɪ́ŋ̊kʲe̽len/ /ɪ́ŋ̊kʲel/ /ɪ́ŋ̊kʲel/ /ɪ́ŋ̊kʲel/
/ɪ́ŋ̊kʲel̥t/ /ɪ́ŋ̊kʲeld/
bieveugelik sjrif insige
insigste
insigen
insigsten
insige
insigste
insigs
insigste
insig
insige
insigste
IPA /ɪ́n̥sɪ̽ʝe/
/ɪ́n̥sɪ̽çste/
/ɪ́n̥sɪ̽ʝen/
/ɪ́n̥sɪ̽çsten/
/ɪ́n̥sɪ̽ʝe/
/ɪ́n̥sɪ̽çste/
/ɪ́n̥sɪçs/
/ɪ́n̥sɪç/
/ɪ́n̥sɪʝz/
/ɪ́n̥sɪʝ/
/ɪ́n̥sɪ̽ʝe/
/ɪ́n̥sɪ̽çste/
/ɪ́n̥sɪ̽çste/
biewäördelik sjrif èns
ieëstens
IPA /è̞n̥s/
/ìæ̯̈sten̥s/
/è̞nz/
/ìæ̯̈stenz/