gróndjvorm

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

gróndjvorm m /ɣrʊ́ɲɟvɒ́rm/

1. (spraoklieër) d'n ónverbaogen of ónverveugdje vorm van e waord (wie d'n infinitief van e wirkwaord of d'n inkelvaadsvorm van e zelfstenjig naamwaord)
2. d'n oearsprunkelike vorm woroet zich later nuuj vörm óntwikkeldj höbbe

Aafbraeking

• gróndj-vorm

Samestèlling

• gróndj + vorm

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	gróndjvorm		gróndjvörm
	IPA	/ɣrʊ́ɲɟvɒ́rm/		/ɣrʊ́ɲɟvœ̀rm/
dim.	sjrif	gróndjvörmke	gróndjvörmken	gróndjvörmkes
	IPA	/ɣrʊ́ɲɟvœ̀r̥m̥kʲe/	/ɣrʊ́ɲɟvœ̀r̥m̥kʲen/	/ɣrʊ́ɲɟvœ̀r̥m̥kʲes/	/ɣrʊ́ɲɟvœ̀r̥m̥kʲez/
dat.	sjrif	gróndjvorm		gróndjvörm
	IPA	/ɣrʊ́ɲɟvɒ́rm/		/ɣrʊ́ɲɟvœ̀rm/

In anger spraoke

[1]

• Ingels: basic form
• Nederlandjs: grondvorm g
• Pruus: Grundform v
• Zweeds: grundform g

[2]

• Ingels: principal form
• Nederlandjs: grondvorm g