Naar inhoud springen

halsbraeker

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

halsbraeker m /hálzbrɛ́:kʲer/

  1. emes dae 'ne gevieërlik rómmeligen toestandj gemaak haet, emes dae akrebatische toeren oethaoltj
Aafbraeking
  • hals-brae-ker
Aafleijinge
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif halsbraeker halsbraekers
IPA /hálzbrɛ́:kʲer/ /hálzbrɛ́:kʲer̥s//hálzbrɛ́:kʲerz/
dim. sjrif halsbraekerkehalsbraekerken halsbraekerkes
IPA /hálzbrɛ́:kʲe̽r̥kʲe//hálzbrɛ́:kʲe̽r̥kʲen/ /hálzbrɛ́:kʲe̽r̥kʲes//hálzbrɛ́:kʲe̽r̥kʲez/
dat. sjrif halsbraeker halsbraekers
IPA /hálzbrɛ́:kʲer/ /hálzbrɛ́:kʲer̥s//hálzbrɛ́:kʲerz/

In anger spraoke

[bewirk]