Naar inhoud springen

heits

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

heits ó /hɛ́i̯ts/

  1. d'n toestandj det get neet heiter mieë wuuert of kan waere
Raod

Dit waord wuuert oetsloetendj gebroek wie aangegaeven inne zagswies.

Aafbraeking
  • heits
Net get anges gesjreve
Verwantje wäörd
Samestèlling
Zagswies
  • 't heits vannen daag: d'n tied oppen daag det 't 't wermste is

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif heits
IPA /hɛ́i̯ts//hɛ́i̯dz/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif heits
IPA /hɛ́i̯ts//hɛ́i̯dz/

Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

heits /hɛ́i̯ts/

  1. (neet-lemma) partitief van heit
  2. (neet-lemma) inkelveljige vorm inne positieve flexieadverbiaal van heit
Aafbraeking
  • heits
Net get anges gesjreve