Naar inhoud springen

hevele

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

hevele /hé:ve̽le/

  1. (óneuvergenkelik) (euvergenkelik) 'n vlujstóf oet 'n hoger vaat euverbringe nao e legert door 'nen hevel
Aafbraeking
  • he-ve-le
Aafleijinge
Samestèlling

Verveuging

[bewirk]
ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif hevel hevels heveltj hevele hevelen heveltj hevele hevelen hevelendj
IPA /hé:vel/ /hé:vel̥s/ /hé:velz/ /hé:veʎ̥c/ /hé:veʎɟ/ /hé:ve̽le/ /hé:ve̽len/ /hé:veʎ̥c/ /hé:veʎɟ/ /hé:ve̽le/ /hé:ve̽len/ /hé:ve̽leɲɟ/
vergangen tied sjrif heveldje heveldjen heveldjes heveldje heveldjen heveldje heveldjen heveldje heveldjen heveldje heveldjen geheveldj
IPA /hé:veʎɟe/ /hé:veʎɟen/ /hé:veʎɟes/ /hé:veʎɟez/ /hé:veʎɟe/ /hé:veʎɟen/ /hé:veʎɟe/ /hé:veʎɟen/ /hé:veʎɟe/ /hé:veʎɟen/ /hé:veʎɟe/ /hé:veʎɟen/ /ɣə'hé:veʎɟ/
gebi-jjendje wies sjrif hevel! hevele-v'r heveltj!
IPA /hé:vel/ /hé:ve̽lever/ /hé:veʎ̥c/ /hé:veʎɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif hevele hevelen gehevel ó hevele hevelen hevelentaere hevelentaeren gehevele gehevelen
IPA /hé:ve̽le/ /hé:ve̽len/ /ɣə'hé:vel/ /hé:ve̽le/ /hé:ve̽len/ /hé:ve̽len̥'tɛ̀:re/ /hé:ve̽len̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'hé:ve̽le/ /ɣə'hé:ve̽len/

In anger spraoke

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

hevele ó /hé:ve̽le/

  1. (gerundium) gerundium II van hevele
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • he-ve-le

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif hevelehevelen
IPA /hé:ve̽le//hé:ve̽len/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif hevelehevelen
IPA /hé:ve̽le//hé:ve̽len/

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

hevele /hé:ve̽le/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van hevele
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van hevele
Aafbraeking
  • he-ve-le

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

hevele /hé:ve̽le/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van hevel
Aafbraeking
  • he-ve-le