Naar inhoud springen

hootj

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

hootj /hò:c/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) inne vergangen tied van heite (inne kónjunktief)
Raod

Oearsprunkelik waerdje deze vorm allein gebroek inne kónjunktief, in samespeel mitte gewuuene vorm heetj. Allewiel wuuert t'r ouch gebroek veure vergangen tied in 't algemein.

Aafbraeking
  • hootj