huipel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

huipel m /hœ́i̯pel/

  1. (ajerwèts) 'ne pölf inne vorm van 'ne böltj
Aafbraeking
  • hui-pel
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif huipel huipele huipelen
IPA /hœ́i̯pel/ /hœ́i̯pe̽le/ /hœ́i̯pe̽len/
dim. sjrif huipelke huipelken huipelkes
IPA /hœ́i̯pe̽l̥kʲe/ /hœ́i̯pe̽l̥kʲen/ /hœ́i̯pe̽l̥kʲes/ /hœ́i̯pe̽l̥kʲez/
dat. sjrif huipel huipele huipelen
IPA /hœ́i̯pel/ /hœ́i̯pe̽le/ /hœ́i̯pe̽len/