Naar inhoud springen

inlaoten

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

inlaoten /ɪ̀nlɒ̀:tən ~ ɪ́nlɒ̀:tən/ (sterk)

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van inlaote (mit liaison) (in naevezats)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van inlaote (mit liaison) (in naevezats)
  3. (neet-lemma) infinitief van inlaote (mit liaison)
Aafbraeking
  • in-lao-ten
Variaasje

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

inlaoten /ɪ́nlɒ́:tən/ (zwaak)

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van inlaote (mit liaison) (in naevezats)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van inlaote (mit liaison) (in naevezats)
  3. (neet-lemma) infinitief van inlaote (mit liaison)
Aafbraeking
  • in-lao-ten
Variaasje

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

inlaoten /ɪ́nl̥ɒ̀:tən/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van inlaot (mit liaison)
Aafbraeking
  • in-lao-ten

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

inlaoten /ɪ̀nlɒ̀:tən ~ ɪ́nlɒ̀:tən/ (sterk)

  1. (neet-lemma) liaisonvorm van inlaote
Aafbraeking
  • in-lao-ten

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

inlaoten /ɪ́nlɒ́:tən/ (zwaak)

  1. (neet-lemma) liaisonvorm van inlaote
Aafbraeking
  • in-lao-ten