jin

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
DEZEN INGANK WEURT NOG BEOERDEILD
Op dit blaad sjteit teks in 't Hoeaglèmbörgsj, 'n kónsmatige taalnorm wo v'r 't gebroek van aafraoje. De gemeinsjap geit dees ingeng de kómmenden tied herzeen of wusje.

Lèmbörgsj

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es Jinn.

Zèlfstenjig naomswaordj

jin m

  1. (Hoeaglèmbörgsj) 'n Leidighed.
  2. (Hoeaglèmbörgsj) 'd Ónaezelig wievelik beginsel dèr ruumdje bie g'r Sjineezjer.

Buging


(Hoeaglèmbörgsj)
inkelvaadj mieëvaadj
gans avig klènder splintjer gans avig klènder splintjer
èègenersval jin - jinke - jinner - jinkes -
èègedómsval jins - jinkes - jinner - jinkes -
richtingsval jinnes - jinneske - jinnese - jinneskes -
rèèksval jinne - jinke - jinner - jinkes -
veurwèrpsval jin - jinke - jinner - jinkes -
achterval - - - -
oetroopsval - - - -
middelsval - - - -