kènmèrk

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Lèmbörgsj

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es Kynmyrk.

Zèlfstenjig naomswaordj

kènmèrk ó

  1. (Hoeaglèmbörgsj) 'n Zichsvórmendj èègesjap.
  2. (Hoeaglèmbörgsj) E teike woraan get ódder emes hèrkènber is.

Buging


(Hoeaglèmbörgsj)
inkelvaadj mieëvaadj
gans avig klènder splintjer gans avig klènder splintjer
èègenersval kènmèrk - chènmèrk - kènmèrkske - chènmèrks -
èègedómsval chènmèrkske - chènmèrks - kènmèrkske - chènmèrks -
richtingsval kènmèrk, kènmèrker - kènmèrk, kènmèrkerke - kènmèrk, kènmèrkere - kènmèrk, kènmèrkerkes -
rèèksval chènmèrk, chènmèrker - chènmèrk - kènmèrkske - chènmèrks -
veurwèrpsval kènmèrk - chènmèrk - kènmèrkske - chènmèrks -
achterval kènmèrks - chènmèrks - kènmèrkes - chènmèrkes -
oetroopsval kènmèrke - chènmèrke - - -
middelsval - - - -

Euverzèttinger