Naar inhoud springen

kónkel

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

kónkel m (Nederlands: spinschijf)

Verbuging

kónkele, kunkelke


Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kónkel /kʊ́ŋ̊kəl/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van kónkele
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van kónkele
Aafbraeking
  • kón-kel