Naar inhoud springen

kónklaaf

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kónklaaf m /kʊ́ŋ̊'kl̥à:f ~ kʊ́n̥'kl̥à:f/

  1. (kirk) 'n beslaote kirkelike vergadering vanne kardenale wobie de paus gekaoze wuuert
Aafbraeking
  • kón-klaaf
Zagswies
  • in kónklaaf gaon/zeen: 'n euverligk höbben euver get

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kónklaaf kónklavekónklaven
IPA /kʊ́ŋ̊'kl̥à:f//kʊ́ŋ̊'kl̥à:v/ /kʊ́ŋ̊'kl̥á:və//kʊ́ŋ̊'kl̥á:vən/
dim. sjrif kónklaefkekónklaefken kónklaefkes
IPA /kʊ́ŋ̊'kl̥ɛ̀:fkʲe//kʊ́ŋ̊'kl̥ɛ̀:fkʲen/ /kʊ́ŋ̊'kl̥ɛ̀:fkʲes//kʊ́ŋ̊'kl̥ɛ̀:fkʲez/
dat. sjrif kónklaaf kónklavekónklaven
IPA /kʊ́ŋ̊'kl̥à:f//kʊ́ŋ̊'kl̥à:v/ /kʊ́ŋ̊'kl̥á:və//kʊ́ŋ̊'kl̥á:vən/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk