Naar inhoud springen

kölken

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kölken /kœ̀l̥kən/

  1. (neet-lemma) vorm innen diminutief van kol (mit liaison)
Aafbraeking
  • köl-ken

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kölken /kœ̀l̥kən/

  1. (neet-lemma) vorm innen diminutief van köl (mit liaison)
Aafbraeking
  • köl-ken