Naar inhoud springen

kantje

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kantje /káɲ̊cə/

  1. gemaak van kantj
Aafbraeking
  • kan-tje
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif kantje kantjen kantje kantjen kantje kantjen kantje kantjen kantje kantjen kantje kantjen
IPA /káɲ̊cə/ /káɲ̊cən/ /káɲ̊cə/ /káɲ̊cən/ /káɲ̊cə/ /káɲ̊cən/ /káɲ̊cə/ /káɲ̊cən/ /káɲ̊cə/ /káɲ̊cən/ /káɲ̊cə/ /káɲ̊cən/
partitief sjrif
IPA
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif
IPA
Raod

Wie bie alle stóffelike bieveugelike naamwäörd kump de predikatieve vorm neet zoea dök veur. In dees vel kaltj me lever van (gemaak) van kantj.

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kantje ... aaf /káɲ̊cə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van aafkantje (in houfzats)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van aafkantje (in houfzats)
Aafbraeking
  • kan-tje
Variaasje

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kantje /káɲ̊cə/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van kantj
Aafbraeking
  • kan-tje
Variaasje