Naar inhoud springen

kemee

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

kemee v (Nederlands: camee)

Varrejasie
Verbuging

kemees, kemeeke


'n kemee

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kemee v /kə'mè:/

  1. 'ne sierstein of 'nen aedelstein worin m'n e beeldj gemaak haet doren achtergróndj eweg te sliepe
Aafbraeking
  • ke-mee

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kemee kemeejekemeejen
IPA /kə'mè:/ /kə'mè:je//kə'mè:jen/
dim. sjrif kemeekekemeeken kemeekes
IPA /kə'mè:kʲe//kə'mè:kʲen/ /kə'mè:kʲes//kə'mè:kʲez/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk