Naar inhoud springen

keplaon

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

keplaon m (Nederlands: kapelaan)

Verbuging

keplaone, kepläönke


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

keplaon m /kə'pl̥ɒ̀:n/

  1. (kirk) 'ne geiselik dae verbónjen is aan 'n kepel of dae de pestoear hulp mitte zörg vanne perochie
Raod

Wen me kaltj euveren hujige keplaon van Mofert kump, juus wie bie 't waord "pestoear", gei lidwaord daoveur: Höbs toe keplaon nag gezeen?

Aafbraeking
  • ke-plaon
Net get anges gesjreve
Verwantje wäörd
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 183.

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif keplaon kepläöns
IPA /kə'pl̥ɒ̀:n/ /kə'pl̥œ̀:n̥s//kə'pl̥œ̀:nz/
dim. sjrif kepläönkekepläönken kepläönkes
IPA /kə'pl̥œ̀:n̥kʲe//kə'pl̥œ̀:n̥kʲen/ /kə'pl̥œ̀:n̥kʲes//kə'pl̥œ̀:n̥kʲez/
dat. sjrif keplaon kepläöns
IPA /kə'pl̥ɒ̀:n/ /kə'pl̥œ̀:n̥s//kə'pl̥œ̀:nz/

In anger spraoke

[bewirk]