Naar inhoud springen

kestrater

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kestrater m /kə'str̥à:tər/

  1. emes dae e mannelik bieës of 'ne miens ónvröchbaar maak dore böl eweg te haole
Aafbraeking
  • kes-tra-ter
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kestrater kestraters
IPA /kə'str̥à:tər/ /kə'str̥à:tər̥s//kə'str̥à:tərz/
dim. sjrif kestraeterkekestraeterken kestraeterkes
IPA /kə'str̥ɛ̀:te̽r̥kʲe//kə'str̥ɛ̀:te̽r̥kʲen/ /kə'str̥ɛ̀:te̽r̥kʲes//kə'str̥ɛ̀:te̽r̥kʲez/
dat. sjrif kestrater kestraters
IPA /kə'str̥à:tər/ /kə'str̥à:tər̥s//kə'str̥à:tərz/

In anger spraoke

[bewirk]