Naar inhoud springen

kevaalje

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

kevaalje ó (Nederlands: kadaver, van beest, afgetakeld dier, oud dier, gebouw, paard, verkommerd persoon)

Varrejasie
Sinneniem
Verbuging

kevaaljes, —