Naar inhoud springen

kievel

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kievel m /kʲí:vel/

  1. 'ne rinkvörmige metale bandj veur dinger (wie de plenk van e vaat) biejein te haje
  2. speelgood veur kinjer inne vorm van 'ne kievel
  3. (ajerwèts) de velg van e fietsjeraad die es [2] gebroek waerdje
Raod

Veur beteikenis [1] wuuert meis 't waord rink gebroek.

Aafbraeking
  • kie-vel
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 187.

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kievel kievelekievelen
IPA /kʲí:vel/ /kʲí:ve̽le//kʲí:ve̽len/
dim. sjrif kievelkekievelken kievelkes
IPA /kʲí:ve̽l̥kʲe//kʲí:ve̽l̥kʲen/ /kʲí:ve̽l̥kʲes//kʲí:ve̽l̥kʲez/
dat. sjrif kievel kievelekievelen
IPA /kʲí:vel/ /kʲí:ve̽le//kʲí:ve̽len/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk
  • Algemein Gesjreve Limbörgs: reip

[2]

bewirk
  • Algemein Gesjreve Limbörgs: reip

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kievel /kʲí:vel/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van kievele
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van kievele
Aafbraeking
  • kie-vel