kirkhaof

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'ne kirkhaof [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kirkhaof m /kʲɪ́r̥kɒ́:f/

  1. e stök gróndj wo me de gestórve luuj duit begrave, meis naeve de kirk (meh neet ummer)
  2. (euverdrechtelik) 'n plaats wo me veurwerpen en veurtuger lieëtj ligke die me nimmieë nuuedig haet
Raod

Lèt op! 't Waordgeslach wiek aaf van 't Nederlandjs: dae kirkhaof.

Aafbraeking
  • kirk-haof
Variaasje
Samestèlling
Zagswies
  • "Kan-ich-neet" ligk oppe kirkhaof (en "wil-ich-neet" ligk t'rnaeve): "Kan ich neet" is gei geljig óntligk; meis is dao 'n mankaasjen aan wil.
  • E sónjisliek maak de kirkhaof riek: Wen 'nen doeajen op zónjig opgebaard mót blieve, zólle det jaor väöl luuj binne de gemeinsjap sterve.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kirkhaof kirkhäöf
IPA /kʲɪ́r̥kɒ́:f/ /kʲɪ́r̥kɒ́:v/ /kʲɪ́r̥kʲœ̀:f/ /kʲɪ́r̥kʲœ̀:v/
dim. sjrif kirkhäöfke kirkhäöfken kirkhäöfkes
IPA /kʲɪ́r̥kʲœ̀:fkʲe/ /kʲɪ́r̥kʲœ̀:fkʲen/ /kʲɪ́r̥kʲœ̀:fkʲes/ /kʲɪ́r̥kʲœ̀:fkʲez/
dat. sjrif kirkhaof kirkhäöf
IPA /kʲɪ́r̥kɒ́:f/ /kʲɪ́r̥kɒ́:v/ /kʲɪ́r̥kʲœ̀:f/ /kʲɪ́r̥kʲœ̀:v/

In anger spraoke[bewirk]

[1]