Naar inhoud springen

klakken

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

klakken /kl̥akən/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van klakke (mit liaison)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van klakke (mit liaison)
  3. (neet-lemma) infinitief van klakke (mit liaison)
Aafbraeking
  • klak-ken

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

klakken /kl̥akən/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van klak (mit liaison)
Aafbraeking
  • klak-ken

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

klakken /kl̥akən/

  1. (neet-lemma) liaisonvorm van klakke
Aafbraeking
  • klak-ken