Naar inhoud springen

klokkegarf

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

klokkegarf v /kl̥ɒkəɣàr̥f/

  1. (gesjiechte) 'n garf aan kaore die de köster aljaors kreeg veur 't loeje vanne kirkklokke
Aafbraeking
  • klok-ke-garf
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif klokkegarf klokkegarveklokkegarven
IPA /kl̥ɒkəɣàr̥f//kl̥ɒkəɣàrv/ /kl̥ɒkəɣárvə//kl̥ɒkəɣárvən/
dim. sjrif klokkegerfkeklokkegerfken klokkegerfkes
IPA /kl̥ɒkəʝæ̀r̥fkʲe//kl̥ɒkəʝæ̀r̥fkʲen/ /kl̥ɒkəʝæ̀r̥fkʲes//kl̥ɒkəʝæ̀r̥fkʲez/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk