Naar inhoud springen

kollektief

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Bieveuglik naamwaord

[bewirk]

kollektief (Nederlands: collectief)

Sinneniem
Verbuging

kollektieve m, kollektief v/p, kollektiever, kollektiefste


Mofers

[bewirk]

Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kollektief /kɒlæ̽k'tif/

  1. (synoniem) anger waord veur gezamelik
Aafbraeking
  • kol-lek-tief

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif kollektieve kollektieven kollektieve kollektief kollektieve kollektief kollektief
IPA /kɒlæ̽k'tìve/ /kɒlæ̽k'tìven/ /kɒlæ̽k'tìve/ /kɒlæ̽k'tif//kɒlæ̽k'tiv/ /kɒlæ̽k'tìve/ /kɒlæ̽k'tif//kɒlæ̽k'tiv/ /kɒlæ̽k'tif//kɒlæ̽k'tiv/
kómparatief sjrif kollektievere kollektieveren kollektiever kollektiever kollektiever kollektiever kollektievert
IPA /kɒlæ̽k'tìvərə/ /kɒlæ̽k'tìvərən/ /kɒlæ̽k'tìvər/ /kɒlæ̽k'tìvər/ /kɒlæ̽k'tìvər/ /kɒlæ̽k'tìvər/ /kɒlæ̽k'tìvər̥t/ /kɒlæ̽k'tìvərd/
superlatief sjrif kollektiefste kollektiefsten kollektiefste kollektiefste kollektiefste kollektiefste kollektiefste
IPA /kɒlæ̽k'tifste/ /kɒlæ̽k'tifsten/ /kɒlæ̽k'tifste/ /kɒlæ̽k'tifste/ /kɒlæ̽k'tifste/ /kɒlæ̽k'tifste/ /kɒlæ̽k'tifste/
partitief sjrif kollektiefs
IPA /kɒlæ̽k'tifs/ /kɒlæ̽k'tìvz/
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) kollektiefs (toe) (wie) kollektief (geer)
IPA /wì: kɒlæ̽k'tifs tú:/ /wì: kɒlæ̽k'tif ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif (wie) kollektievers (toe) (wie) kollektievertj (geer)
IPA /wì: kɒlæ̽k'tìvər̥s tú:/ /wì: kɒlæ̽k'tìvər̥c ʝ̊é:r/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kollektief ó /kɒlæ̽k'tif/

  1. e samewirkingsverbandj van versjeie groeppe die ónger eine naam wirke
Aafbraeking
  • kol-lek-tief
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kollektief kollektievekollektieven
IPA /kɒlæ̽k'tif//nè:ɣa̽ tiv/ /kɒlæ̽k'tive//kɒlæ̽k'tiven/
dim. sjrif kollektiefkekollektiefken kollektiefkes
IPA /kɒlæ̽k'tifkʲe//kɒlæ̽k'tifkʲen/ /kɒlæ̽k'tifkʲes//kɒlæ̽k'tifkʲez/
dat. sjrif kollektief kollektievekollektieven
IPA /kɒlæ̽k'tif//nè:ɣa̽ tiv/ /kɒlæ̽k'tive//kɒlæ̽k'tiven/

In anger spraoke

[bewirk]

Biewaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kollektief /kɒlæ̽k'tif/

  1. (neet-lemma) op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • kol-lek-tief

Verbuging

[bewirk]
adverbiaal
radikaal liaison
positief sjrif kollektief
IPA /kɒlæ̽k'tif//kɒlæ̽k'tiv/
kómparatief sjrif kollektiever
IPA /kɒlæ̽k'tìvər/
superlatief sjrif kollektiefste
IPA /kɒlæ̽k'tifste/